Ιπποφαές: ποιες οι ιδιότητές του και τι μπορεί να προσφέρει στον οργανισμό μας

Της κ. Σαμαρά Ράνιας, Διαιτολόγου, Διατροφολόγου

Το Ιπποφαές είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που χρονολογείται πριν την εποχή των παγετώνων. Η χρήση του στην αρχαιότητα ήταν πολύ διαδεδομένη. Υπάρχουν σχετικές αναφορές ακόμη και σε κείμενα αρχαίων Ελλήνων και κυρίως του Διοσκουρίδη του Αναζαρβέα, ο οποίος θεωρείται πατέρας της Φαρμακολογίας. Το όνομα αυτού του “θαυματουργού” φυτού οφείλεται σε κάποια τυχαία παρατήρηση των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που είδαν ότι τα τραυματισμένα και άρρωστα άλογα που έτρωγαν τους καρπούς και τα φύλλα αυτού του φυτού ανάρρωναν με γρήγορους ρυθμούς, ήταν πιο δυνατά και το τρίχωμα τους πιο λαμπερό (ιππό- φάος : άλογο που γυαλίζει). Έτσι, ξεκίνησαν να το χρησιμοποιούν και οι στρατιώτες, για να είναι πιο δυνατοί στις μάχες.

Το Ιπποφαές: Τα χαρακτηριστικά, η χρήση και τα προϊόντα του γνωστού από αρχαιοτάτων χρόνων φυτού ...

Το ιπποφαές (Hippophae), το όνομα του οποίου ετυμολογικά παραπέμπει σε φωτεινό- λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φαός: λάμψη, φως), είναι ένα σπάνιο φυτό-θάμνος με εξαιρετικές ιδιότητες για τις οποίες υπάρχουν αναφορές από την αρχαιότητα σε κείμενα του Διοσκουρίδη, πατέρα της Φαρμακολογίας αλλά και του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη.
Τα φύλλα και οι καρποί του φυτού καταναλώνονταν από τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα του Μ. Αλεξάνδρου με αποτέλεσμα να αποκτούν λαμπερό τρίχωμα, περισσότερη δύναμη και να αναρρώνουν γρηγορότερα. Στη Μογγολία, σύμφωνα με τον θρύλο, τα στρατεύματα του Τζένγκις Φαν έπιναν χυμό από ιπποφαές για την γρήγορη επούλωση των πληγών τους ενώ χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα ως άριστο τονωτικό.

Ιπποφαές, ένας δυναμίτης υγείας

Της κ. Τζούλης Αποστολάτου

Το αρχαίο ελληνικό όνομά του προκαλεί απορία. Κι όμως, οι πορτοκαλί υπόστυφοι καρποί και τα φύλλα αυτού του αγκαθωτού θάμνου έχουν αποδειχτεί «διατροφικός δυναμίτης». Ρώσοι και κινέζοι επιστήμονες το τοποθετούν στην πρώτη δεκάδα των πιο ισχυρών θεραπευτικών φυτών στον κόσμο. Υποστηρίζουν ότι περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τη φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, την ντομάτα, το καρότο και τον κράταιγο. Επίσης, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε είναι υψηλότερη από εκείνη του σιταριού, του καλαμποκιού και της σόγιας και ότι οι φυτοστερόλες που περιέχει ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες του ελαίου της σόγιας. Επιπλέον, έχει όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και όλα τα απαραίτητα για τον οργανισμό μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Και όχι μόνο αυτό.

Ιπποφαές: Γενικά

Ονομασία - Ιστορία

Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές (αρχ. ιππόφαος, ιππόφεως, ιπποφανής) χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Η ονομασία στα λατινικά του γένους Hippophae προέρχεται από τις λέξεις ίππος<ίππ(ο)- (άλογο) + -φαές, ουδ. του -φαής<φάος (φως, λάμψη), άρα σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο.